Nice Mutlu Sevgi Dolu Yıllara..

Nice Mutlu Sevgi Dolu Yıllara..

Kendimi bilmeye başladığımda Kanlıca’daki evimizde oturuyorduk..O evin hep yaz hali aklımda kaldı..Annem gündüz ev işlerini hallederken hep TRT FM açık olurdu..Muhtemelen ondandır alakasız bazı sanat müziği şarkılarına eşlik edişim.. “Ayrılık görünmüşken ..Yar tutmuyor elimden.. Misafirim bugün ben.. Gurbet akşamlarına..” Bu şarkı çaldığında annem pek içli eşlik ederdi.. Gurbet geliniydi ne de olsa..Annesi, ablası ,kardeşi.. Hepsi uzaktaydı.. O da bütün enerjisini bize vermişti..Sabah akşam banyo yapan ,tertemiz uyumlu giydirilen, mis kokulu çocuklardık abimle..Annem bizi süsleyip sonra yanyana otutturur, şöyle bir kaç adım geriye atar,tekrar bir alıcı gözüyle bakar ve “Allahımmmm iyi doğurmuşum ben bunlarııııı!!!” diye full enerjiyle bizi sıkıştırıp koklaya koklaya öperdi..

Babam akşam 17:30 da evde olurdu..Masa çoktan hazır.. En az 3 çeşit yemek..Çorba ,ana yemek pila -makarna ya da börek olurdu..İçeceklerden komposto ya da ayran..Annemin dev kurabiye kavanozu hep dolu olurdu..Akşam çayla yenirdi..

Evdeki masa düzenimiz anneme,sofra adabı kuralları babama aitti..Et yerken bıçak sağ ele, çatal sol ele alınmalıydı, ağzımız doluyken konuşmak yasaktı,kollarımız bileklerden masaya doğru dayanmış olmalıydı, eğer elimiz kolumuz masanın altında kaldıysa, o elin orada ne iş yaptığını babama açıklamak zorundaydık.. Sonuçta yemek yerken eller görünmeliydi..Özellikle dışarıda restoranda yemek yerken uzun saçlı bir erkek gördüğümüzde parmağımızla gösterip “aaa babaaaa adamaaa baaak ” diye bağırmak,yüksek sesle konuşmak kesinlikle yasaktı.. ( Tabii ki bunlar benim için konulmuş kurallardı..Nasıl bir torpilse abim doğuştan asilzadeydi zaten 😉 )

Babam bizi gezdirmee bayılırdı.. Fenerbahçe sahili ya da Bağdat Caddesi’nde  yürüyüş,Bostancı’da Lunapark ya da Moda’da Ali Usta’da dondurma..Kışın Galleria ya da Atrium’da pizza 🙂 Evde kestane ya da tarçınlı sahlep ve kurabiye ..

Çok ama çok mutlu bir aileydik..Babama aşıktım dolayısı ile anneme gıcık olurdum..Babam anneme sarıldığında nerede ne işim varsa bırakır ortalarına girerdim..Hatta bazen çirkefleşir bağırıp çağırmaya başlardım “utanmıyo musunuz??!! Biz burdayız !!!” diye 🙂 Adamcağız karısına sarılamazdı. Bu da benim tarafımdan yasaktı! 🙂

Bugün canım anneciğimle babacığımın evlilik yıldönümü.. Bize bu kadar güzel bir çocukluk yaşattıkları için , 33 yıldır bizi herhangi bir kavgalarına şahit bırakmadıkları için , sevgilerini çekinmeden sonuna kadar bize gösterdikleri için,saygılarını hiç yitirmedikleri ve bize de aşıladıkları için, neyi isteyip neyi istemememiz gerektiğini öğrettikleri, gözümüzü gönlümüzü tok tuttukları için..

 ( artık birbirinize doya doya sarılabilirsiniz ev size kaldı nasılsa pisler 🙂 )

Daha nice nice yıllara, torun tombalak hep beraber girmek ümidiyle ikinizi de çok ama çok seviyorummmm aşklarım benim..

3 Responses »

  1. canımın içi çok güzel yazmışsın duygulandırdın bizi hatta ağlattın çok teşekkür ederiz 33 seneyi geride bıraktık ve biz sizinle hep gurur duyduk evet biz güzel bir aileydik ve artan aile üyelerimizle hep güzel bir aile olarak kalacağız sizi seviyorum…

  2. Yani bu gün ki ruh halime cuk oturan bir yazı olmuş.. Ebrashca gerçekten nasıl içten nasıl güzel yazmışsın..Okumaya doyamadım.. Ağla ağla çok kötü oldum.. aile herşeydir.. bölünmez bütündür.. sanki kendi ailemi okudum.. ellerine sağlık bi tanesin..Annenin babanın bu en güzel gününü ben de en içten dileklerimle kutlarım..

  3. Ya inananmıyorum ben bu yazıyı bugün farkettim.. canım annenin babanın evlilik yıldönümü kutu olsun..çok güzel bir yazı olmuş.. ne güzelsiniz yaa hepiniz..maşallah maşallah size güzel insanlar …

Yorumlarınız benim için değerlidir ,okunası ve üzerinde düşünülesidir ;)